( 1 ) برادرى على [ ع ] با پيامبر [ ص ] ( 2 ) حديث شصت و چهار « 1 » - على [ عليه السّلام ] در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم مىفرمود : « خداوند مىفرمايد : پس آيا اگر ( محمد صلّى اللَّه عليه و إله ) بميرد يا كشته شود ، شما به همان آيين قبلى برمىگرديد و كسى كه برگردد . . . [ آل عمران / 144 ] . به خدا سوگند ، پس از آن كه خداوند ما را هدايت كرد هرگز به آيين قبلى برنخواهيم گشت به خدا سوگند اگر او [ پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و إله ] بميرد يا كشته شود به طور قطع بر همان هدفى كه وى تا پايان عمر پيكار مىكرد ، پيكار خواهم كرد به خدا سوگند من برادر ، دوست ، وارث و و عموزاده اويم و چه كسى به ايشان از من سزاوارتر است ؟ » . ( 3 ) حديث شصت و پنج « 2 » - مردى به على [ عليه السّلام ] گفت : اى امير مؤمنان ، چرا شما وارث پسر عموى خود [ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله ] شديد و عموى شما [ يعنى عباس ابن عبد المطلب كه در ظاهر نزديك‌تر از شماست ] وارث ايشان نشد ؟ فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم فرزندان عبد المطلب را فراخواند براى آنان غذايى آماده كرد آنان خوردند تا سير شدند با اين حال غذا هم چنان باقى بود گويى هنوز دست نخورده بود . سپس [ پيامبر صلّى اللَّه عليه و إله ] قدحى كوچك از نوشيدنى طلبيد و آنان از قدح نوشيدند تا سيراب شدند و نوشيدنى همچنان باقى بود گويى هنوز دست نخورده يا ننوشيده‌اند . سپس فرمود : « اى فرزندان عبد المطلب ، من به طور خاص براى شما و به طور عام براى همگان به رسالت مبعوث شده‌ام . شما معجزهء مرا در غذا و نوشيدنى ديديد اكنون كدام يك از شما با من بيعت كرده [ رسالت من را باور مىكنيد ] تا برادر ،

--> ( 1 ) حديث شصت و چهار در مصادر ديگر : فضائل احمد : ص 166 ، ح 232 ؛ تفسير فرات كوفى : ص 96 ، ح 80 ؛ مناقب كوفى : ج 1 ، ص 339 ، ح 268 و ص 358 ، ح 289 ؛ امالى محاملى : ج 1 ، ص 86 ( ب ) ؛ تفسير ابن ابى حاتم : ج 2 ، ص 75 ؛ معجم كبير طبرانى : ج 1 ، ص 107 ، ح 176 ؛ مستدرك حاكم : ج 3 ، ص 126 ؛ معرفة الصحابه : ج 1 ، ص 23 ؛ أمالى طوسى : ص 502 ، ح 1099 ؛ ترجمة الامام على من تاريخ دمشق : ج 1 ، ص 127 ، ح 163 ؛ فرائد السمطين : ج 1 ، ص 224 ، باب 44 ؛ رياض النضره : ج 2 ، ص 300 . ( 2 ) حديث شصت و پنج در مصادر ديگر : مسند احمد : ج 1 ، ص 111 ، ح 371 ؛ فضائل احمد : ص 182 ، ح 342 ؛ مناقب ابن مردويه : ص 289 - 290 ، ح 457 ؛ الكشف و البيان : ج 7 ، ص 182 ، ذيل آيه 214 سوره شعرا ؛ تفسير طبرى : ج 19 ، ص 75 ذيل آيه مذكور و تاريخ طبرى : ج 2 ، ص 321 ؛ ترجمة الامام على من تاريخ دمشق : ج 1 ، ص 97 - 98 ، ح 133 - 134 ؛ كنز العمال : ج 13 ، ص 131 ، ح 36419 و ص 149 ، ح 36465 .